استفاده از سیستم عامل های Linux و FreeBSD در ویندوز سرور ۲۰۱۶

استفاده از سیستم عامل های Linux و FreeBSD در ویندوز سرور ۲۰۱۶

مقدمه

سلام به دوستداران شبکه ! در این مقاله از آموزش ویندوز سرور ۲۰۱۶ به ساخت سرور لینوکس خواهیم پرداخت.

این روزها با فراگیر شدن مجازی سازی و کاربردهای آن ،مسلما استفاده از سیستم عامل های فراوان نیز گسترش یافته است. زیرا منابع به منظور گسترش این سیستم عامل ها فراهم آمدده است. استفاده از سیستم عامل های Linux و FreeBSD نیز با گسترش مجازی سازی افزایش یافته است.

ساخت سرور لینوکس از جمله مواردیست که به بررسی آنها خواهیم پرداخت!


استفاده از سیستم عامل های Linux و FreeBSD

سیستم‌ عامل‌ های Linux و FreeBSD از زمان ویندوز‌ سرور ۲۰۰۸ R2 بر روی Hyper-V پیشتیبانی شده است. لیست سیستم عامل هایی که هم اکنون پشیتبانی میشوند، عبارت است از:

  • CentOS
  • Red Had Enterprise Linux
  • Debian
  • Oracle Linux
  • SUSE
  • Ubuntu
  • FreeBSD

شکل زیر نصب سیستم عامل لینوکس توزیع ابونتو را در محیط Hyper-V نشان میدهد.

آموزش ویندوز سرور 2016

استفاده از سستم عامل های Linux و FreeBSD

در زمان استفاده از FreeBSD بر روی Hype-V روش های کارا و موثری جهت آگاهی از بهینه سازی عملکرد و کارایی وجود دارد که عبارتند از:

  • پروتکل (Enable Common Address Redundancy Protoco (CARP:

در زمان استفاده از FreeBSD نسخه ۱۰.۲، این پروتکل قابلیت به اشتراک گذاری آدرس های IP متشابه و ID ماشین های میزبان مجازی را جهت دسترسی بالا فراهم می نماید.

در صورتی که یک ماشین میزبان یا مجازی با خطایی مواجه شود، در این زمان یک ماشین‌مجازی فعال دیگری می تواند وظیفه ارائه سروریس ها را برعهده بگیرد.

  • اضافه نمودن UUIDها:

این تضمین را می دهد تا برای تمام دستگاه هایی که در لیست  (file system table (FSTAB قرار دارند ، UUID های مناسبی برای آنها تنظیم کند.

درزمانیکه سرویس (Hyper-V storage integration services) بر روی یک VM نصب شد، UUID های برخی دستگاه ها ممکن است تغییر یابد و اطلاعات در FSTAB برای مدت طولانی معتبر نخواهد بود.

  • عملکرد Hyper-v storage integration services:

مجموعه ای از سرویس هاست که امکان برقراری ارتباط بین ماشین های مجازی را با ماشین Hyper-v برقرار کرده و قابلیت کپی و انتقال فایل را بین ماشین ها امکان پذیر می کند.

  • FSTAB :

یک جدول فایل سیستمی است که جهت Mount کردن یک device به پوشه و یا پارتیشنی استفاده می شود.

  • غیرفعال نمودن درایورهای Fast IDE:

از آنجایی که درایور FastIDE با درایور Hyper-V تضاد دارند و تصادم ایجاد می کنند این امر می تواند منجر به از کار انداختن CD-ROM مجازی گردد. بنابراین، با غیرفعال کردن Fast IDE می توان از CD-ROM مجازی استفاده نمود.

  • ایجاد برچسب های GEOM:

در زمان استفاده از FreeBSD نسخه ۸.x ، نودهایی برای دستگاه هایی که در زمان راه اندازی ، یافت شده اند ، ایجاد می شود.

اما این امکان وجود دارد که برچسب ها در طول این روند ، تغییر یابند که در نتیجه ممکن است موجب خطایی در آنتصاب آن به دیسک شود(disk mount) . در این حالت با ایجاد برچسب های دائمی برای هر پارتیشن (قسمت) IDE می توان از بروز این خطا جلوگیری نمود.

تکنیک های (شیوه های) دیگری جهت استفاده از لینوکس بر روی Hyper-V وجود دارد که عبارتند از:

  • تنظیم فایل سیستم (Tuning File system):

برخی فایل سیستم های لینوکس حتی در صورت خالی بودن فضای دیسک از فضای دیسک افزونه استفاده می‌کنند.

در این حالت می‌توان مقدار زیادی از فضای اضافی مصرفی را با استفاده از یک بلاک (قطعه) به حجم ۱MB و تعیین فرمت EXT4 برای دیسک مجازی کاهش داد.

  • گسترش وقفه راه اندازی ( (Extend boot timeout :

با استفاده از منوی راه اندازی Grub در نسل دوم ماشین مجازی، ممکن است ، شمارش معکوس به سرعت به پایان برسد.

مقدار وقفه به‌صورت پیش فرض ۵ می باشد اما پیشنهاد می شود که برای ماشین های مجازی نسل دوم بر روی مقدار ۱۰۰۰۰۰ تنظیم شود.

  • PXE Boot :

ماشین های مجازی نسل دوم، دارای زمان سنج PIT نمی باشند و اتصالات شبکه به یک سرور PXE TFTP می تواند به زودی پایان پذیرد، و از راه انداز شبکه از زمان شروع به‌کار ممانعت کند.

جهت کاهش مشکل زمان وقفه می توان یک Legacy grub botloader را تعیین نمود.

  • آدرس مک ایستا:

ماشین های مجازی لینوکس که در Failover Cluster استفاده می شوند بایستی آدرس مک ثابتی برایشان تعریف گردد. در برخی از نسخه های لینوکس، جزئیات پیکربندی شبکه ممکن است بعد از یک Failover از دست بروند. جهت اطمینان از اینکه تمامی سرویس ها به همان شکل که آنتظار می روند اجرا شوند، بایستی از آدرس مک ثابتی استفاده نمود.

  • کارت شبکه (Network adapter):

توصیه شده که از کارت‌های شبکه مخصوص Hyper-V استفاده شود. زیرا آنها ممکن است مقادیر تصادفی را برای پارامترهای Ipconfig تولید نمایند.

  • زمانبندی I/O:

جهت بهینه سازی کارایی دیسک های ورودی و خروجی، از NOOP I/O زمانبندی شده برای ماشین مجازی لینوکس استفاده می شود. که قابل تغییر در تنظیمات پارامتر bootloader می باشد.

  • حافظه دسترسی غیریکپارچه (NUMA (Non-Uniform Memory Access:

روشی است جهت به اشتراک گذاری حافظه در سیستم های چند پردازنده ای جهت افزایش کارایی سیستم.

تکنولوژی NUMA در واقع یک حافظه دسترسی غیریکپارچه است که با استفاده از آن یک CPU می‌تواند به حافظه RAM محلی (Local) با سرعت بالا دسترسی داشته باشد و پردازش را انجام دهد.

در این روش، NUMA به نواحی تقسیم می شود که در این حالت هر CPU، حافظه محلی و کانالهای ورودی/خروجی خود را دارا می‌باشد، به این نواحی NUMA Node گفته می‌شود.

همان‌طور که در شکل زیر مشاهده می‌نمایید، دو عدد NUMA Node وجود دارد که هرکدام دارای ۱۹۶ GB حافظه RAM به صورت جداگانه می‌باشند.

هر CPU از طریق ۴ کانال به حافظه RAM مختص به خود متصل می‌باشند.

حال اگر CPU 0 نیاز به حافظه RAM بیشتر پیدا کرد می‌تواند با CPU 1 ارتباط برقرار کرده و به حافظه RAM به صورت Remotely دسترسی یابد.

استفاده از سستم عامل های Linux و FreeBSD


نتیجه گیری

در این مقاله به دو نوع از انواع سیستم عامل های سرور و مجازی سازی آنها پرداختیم. امیدواریم از این مقاله که از سلسله مطالب مجازی سازی بوسیله ی Hyper-v بود لذت برده باشید.

برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیاده سازی شده توسط هوش پلاس